کتاب فقط زمانی باز شود که ..-نامه هایی برای گذر از روزهای دشوار

این کتاب به عنوان «دوستی همراه» برای لحظات دشوار زندگی طراحی شده است؛ اثری که به جای روایت خطی، ساختاری انعطاف‌پذیر و احساسی دارد و هر فصل آن همچون نامه‌ای دلسوزانه از سوی نویسنده به خواننده آغاز می‌شود. عنوان هر فصل با عبارت «فقط زمانی باز شود که...» شروع می‌شود و به موقعیتی خاص از تجربه انسانی می‌پردازد، مانند «وقتی احساس می‌کنید دغل‌باز هستید»، «وقتی غم بر شما غلبه می‌کند» یا «وقتی خودتان را مقایسه می‌کنید». پس از نامه، اسمیت ابزارها و تمرین‌هایی را ارائه می‌دهد که خواننده بتواند به شکلی فوری و عملی با احساسات خود روبه‌رو شود. این ساختار، کتاب را به منبعی منعطف و لحظه‌ای بدل کرده است که هر فصل آن به طور مستقل قابل مطالعه است. مخاطب می‌تواند در هر زمان که احساس خاصی بر او چیره شد، فصل مرتبط را باز کند و از آن یاری بگیرد. موضوعات گسترده‌ی کتاب از خودشناسی و تنظیم هیجان تا روابط دشوار، غم و اندوه، تروما، و اضطراب آینده را شامل می‌شوند. به‌جای ارائه نسخه‌ای کلی برای «زندگی بهتر»، اسمیت با واقع‌گرایی و همدلی نشان می‌دهد که چگونه می‌توان در دل بحران، معنا و عاملیت یافت. در لایه‌ی تحلیلی، «فقط زمانی باز شود که...» بر اصول روان‌شناسی شناختی-رفتاری، خوددلسوزی، و بازسازی شناختی تکیه دارد.